Loreva
Loreva

Utwór 27 z 31

Promienie

Powietrze aniołów pełne, 
a ich przejrzysty trzepot 
jest jak natchnione ciepło 
nad ognia złotą wełną.  
Dziewczynko, która fruwasz, 
na ptaki rozmnożona. 
Biały pył? Jasny potok? 
Promień ścieżek jak złoto 
na skrzydłach? Na ramionach?  
Kim mi jesteś? Kim jesteś? 
Obłok snu purpurowy. 
Cień przenika powietrze, 
idzie ziemią i przeczy 
puszystej rzeźbie głowy.  
Smutek to czy czekanie? 
Pośród organów blasku 
jak dymu smukłe laski 
lub słupy srebrnych puchów — 
— bąki grających duchów.  
Ileż muzyki ciepłej! 
Kim mi jesteś? Kim jesteś? 
Utrwalony powietrzem 
ptaku białego pyłu — 
kim mi jesteś, czym jesteś — 
pół-ptak, a pół-miłość. 

A.D. 42, 19 IV

Źródło i licencja

Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Promienie · Okładka na podstawie: Matthias, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Promienie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-promienie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis