Źródło i licencja tłumaczenia
Pieśń IX
Rozkaż, panie, czeladzi,
Niechaj na stół dobrego wina przynaszają,
A przy tym w złote gęśli2 albo w lutnią3 grają.
Co nań jutro przypadnie?
Sam Bóg wie przyszłe rzeczy, a śmieje sie z nieba,
Kiedy sie człowiek troszcze więcej, niżli trzeba.
Ostatek, jako zacznie,
Tak Fortuna5 niech kona6: raczy li łaskawie,
Raczy li też inaczej; my siedziem w jej prawie7.
Że kto stojąc9 upadnie;
A który był dopiero u niej pod nogami,
Patrzajże go po chwili, a on gardzi nami.
Na tym tu biednym świecie;
A kto by chciał rozumem wszystkiego dochodzić,
I zginie, a nie będzie umiał w to ugodzić.
Śmiertelny wieczne rzeczy;
Dosyć na tym, kiedy wie, że go to nie minie,
Co z przejźrzenia10 Pańskiego od wieku mu płynie.
Kto tak umysł narządzi,
Jakoby umiał szczęście i nieszczęście znosić,
Temu mężnie wytrzymać, w owym sie nie wznosić.
Nie chce li też być wieczne,
Spuszczę12, com wziął, a w cnotę własną sie ogarnę
I uczciwej chudoby13 bez posagu pragnę.
Uderzą wiatry nagle,
Krzyżem padać i świętych przenajdować14 dary,
Aby łakomej wodzie tureckie towary
Wpadwszy gdzie między skały;
Tam ja bezpiecznym sercem15 i pełen otuchy
W równej fuście16 popłynę przez morskie rozruchy.
- sobie być radzi — zabawić się, weselić się wspólnie. [przypis redakcyjny] ↩
- gęśli (a. gęśle) — instrument smyczkowy, zazwyczaj dwu- lub trzystrunowy, rodzaj prymitywnych skrzypiec w kształcie owalnego pudła z krótką szyjką. [przypis redakcyjny] ↩
- lutnia — instrument szarpany, posiadający od 6 do 16 strun, znany od starożytności, w renesansie również symbol sztuki poetyckiej; tu daw. forma B.lp: lutnią, dziś: lutnię. [przypis redakcyjny] ↩
- szafuj gotowym — rozporządzaj tym, co posiadasz; może w znaczeniu: pieniędzmi (por. wyraz pokrewny: gotówka). [przypis redakcyjny] ↩
- Fortuna (mit. rzym.) — bogini ślepego przypadku. Przedstawiano ją z rogiem obfitości, trzymającą ster (była sternikiem życia ludzkiego), zazwyczaj ślepą. Motyw Fortuny odgrywał niezwykle ważną rolę w filozofii Pieśni Kochanowskiego. [przypis redakcyjny] ↩
- niech kona — tu: niech dokona; niech doprowadzi do skutku. [przypis redakcyjny] ↩
- siedziem w jej prawie (starop.) — podlegamy jej prawom, znajdujemy się pod jej władzą. [przypis redakcyjny] ↩
- snadnie (starop.) — łatwo. [przypis redakcyjny] ↩
- stojąc (starop. forma imiesł.) — stojący. [przypis redakcyjny] ↩
- z przejźrzenia (starop.) — z postanowienia, z przeznaczenia. [przypis redakcyjny] ↩
- szczęście stateczne (starop.) — niezmienny los. [przypis redakcyjny] ↩
- spuścić — tu: oddać; tu forma 1 os. lp cz. przysz.: spuszczę. [przypis redakcyjny] ↩
- chudoba (starop.) — skromny dobytek, ubóstwo. [przypis redakcyjny] ↩
- przenajdować — zjednywać. [przypis redakcyjny] ↩
- bezpiecznym sercem (starop.) — z sercem wolnym od obaw, z poczuciem bezpieczeństwa. [przypis redakcyjny] ↩
- w równej fuście — w niewielkim okręcie. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Jan Kochanowski
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Pieśń IX (Chcemy sobie być radzi?) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/piesni-ksiegi-pierwsze-piesn-ix/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.