Loreva
Loreva

Rozdział 16 z 48

XIV

Tak, żyjąc z ludźmi albo czyniąc modły, 
Starzec lat kilka doma1 gospodarzył, 
Kiedy mu gościa niebiosa przywiodły, 
O którym nawet i we śnie nie marzył. 
Był to ksiądz Skarga — dla zakonnéj sprawy 
Jadący tędy do Wilna z Warszawy. 
Przypomniał sobie woźnicę Litwina, 
Rozpytał o nim u ludzi w podróży, 
I, co dobremu sercu nie nowina, 
Przyszedł obaczyć, jak mu szczęście płuży2. 
Wesołém hasłem w szlacheckiej chudobie 
Skrzypnęły wrota, kiedy je otworzy, 
Szeliga szczęśliw, nie wierzył sam sobie, 
Że jego chatę nawiedza mąż boży. 
  1. doma (daw.) — w domu. [przypis edytorski] ↩
  2. płużyć (daw.) — służyć. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis