Loreva
Loreva

Herodiada

Czy wiesz, co rozkosz?... Czy cię nie poruszy 
Szept bladych kwiatów w takie noce parne? 
Pójdź! Ja ci włosy swe rozplotę czarne, 
Wężem pożądań wejdę do twej duszy! 
Płomiennym szeptem odemknę twe uszy, 
Podam ci usta, drżące i ofiarne, 
I ust tych ogniem ciało twe ogarnę, 
Aż pieszczot moich fala cię ogłuszy. 
Pójdź! ja rozkoszą śćmię2 tobie Jehowę... 
Zapomnisz, twarzą padłszy na me łono, 
Pijąc źrenice me błyskawicowe... 
Lecz pójdź — bo czasem w oczach mi czerwono, 
I z piekielnymi zmagam się widmami, 
Czując, że dłonie krew mi twoja splami! 
  1. Herodiada — małżonka Heroda Antypasa, matka Salome; „Czy wiesz (...)” itd. to apostrofa do św. Jana Chrzciciela. [przypis redakcyjny] ↩
  2. śćmić — zaćmić. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimiera Zawistowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Herodiada · Okładka na podstawie: Eric Prunier, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Herodiada · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zawistowska-herodiada/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis