Utwór 37 z 101

Na starą

Teraz by ze mną zygrywać1 się chciała,
Kiedyś, niebogo, sobie podstarzała.
Daj pokój, prze Bóg!2 Sama baczysz snadnie3,
Że nic po cierniu, kiedy róża spadnie.

zygrywać — bawić się. [przypis edytorski] ↩
prze Bóg — w imię Boga. [przypis edytorski] ↩
snadnie — z łatwością. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Na starą · Okładka na podstawie: Nono Fara@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Na starą · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-pierwsze-na-stara/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.