Loreva
Loreva

Rozdział 3 z 4

3

Aż oto, że dzieje pozornie są zamęt, 
Gdy w gruncie są: siła i ładność szeroka! — 
Aż oto, że dzieje są jako testament, 
Którego cherubin dogląda z wysoka — 
Więc znowu Machabej1 na bruku w Warszawie 
Nie stanął w dwuznacznej z Polakiem obawie. 
— I kiedy mu ludy bogatsze na świecie 
Dawały nie krzyże, za które się kona, 
Lecz z których się błyszczy — cóż? przeniósł2 on przecie: 
Bezbronne, jak Dawid, wyciągnąć ramiona! — 
  1. Machabej — chodzi zbiorczo o Machabeuszy, judejski ród kapłański; jego przedstawiciele wzniecili tzw. powstanie Machabeuszy (167–160 p.n.e.) w buncie przeciw rządzącej z Syrii dynastii Seleucydów, mianowicie Antiochowi IV, z którego rozkazu Jerozolima miała stać się ośrodkiem kultu Zeusa, z ołtarzem w Świątyni Jerozolimskiej i specjalnym aparatem urzędniczym pilnującym składania ofiar hellenistycznemu bóstwu; następnie, po uznaniu przez Syrię niezależności Judei, w l. 147–37 p.n.e. Machabeusze byli dynastią panującą. [przypis edytorski] ↩
  2. przenieść — tu: przedłożyć coś (nad coś innego); wybrać coś. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Cyprian Kamil Norwid

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Żydowie polscy · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/norwid-zydowie-polscy/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis