Loreva
Loreva

Rozdział 22 z 66

XII

Drzwi się otwarły. — Pod baldachimem 
Dały się widzieć dwa jasne czoła: 
Pasterz z monarchą, jak ojciec z synem, 
Z katedralnego wyszli kościoła. 
Tabor schylony i siwobrody 
Niesie krzyż Pański dłońmi drzącemi1; 
Król Aleksander, choć jeszcze młody 
Cóś bolejąco patrzy ku ziemi, 
Wiedzie pod ręką starca-pasterza 
I jasną brodę lewicą głaska; 
Lecz chorowita na twarzy kraska, 
Wszystkich boleśnie w oczy uderza. 
«Gasną powoli Jagiellonowie, 
Lach2 nas zagarnia więcéj a więcéj. 
Kto wie! czy długo kołpak książęcy 
Na téj schorzałéj zostanie głowie!» 
Taki gdzieniegdzie szmer przytłumiony 
Między wileńskim ludem się szerzy; 
Ale tymczasem — zagrzmiały dzwony 
Ze starożytnéj Krywejtów wieży, 
Słychać śpiewanie, tłum coraz wzrasta, 
Dzwony wstrząsają stolicą naszą, 
A pochód idzie wokoło miasta, 
Tak, jak je murem wkrótce opaszą. 
  1. drzący — dziś: drżący. [przypis edytorski] ↩
  2. Lach — Polak. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marcin Studzieński · Okładka na podstawie: Steven Lilley@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marcin Studzieński · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-marcin-studzienski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis