Loreva
Loreva

Utwór 12 z 13

Anioł pokoju

— Z dłoni odbieram ci oręż. 
— Więc na zawsze zostanę bezbronny? 
— Oręż zawieszam na sercu. 
— Serce małe, ciężar ogromny. 
— Z trudu miłość się rodzi. 
— W miłości początek wojny. 
— Tej wojnie pokój przewodzi. 
W niej zbrojnego zwycięża bezbronny. 
— Za ręce mnie wiedziesz, dokąd? 
W ciemnościach się mylę i gubię. 
— Wytrzymaj poddany próbie. 
— Tyle głosów przeze mnie biegnie, 
Jak w gałęziach w piersiach wiatr dzwoni. 
— Wytrzymaj, wicher ulegnie. 
— Ale kto mnie przed myślą obroni, 
W zawiei kto myślą wesprze? 
— Anioł Ładu, anioł Harmonii. 
— Skądżeś przyszedł? Pamiętam, żyłem 
Pod dachem, co w słońcu się bielił, 
Matka stała u mej pościeli, 
A Najświętsze Dzieciątko się śmiało. 
— Lecz spod dachu serce wyjrzało; 
Nie odegna dziś matka lęku, 
Inna bojaźń przyszła i trwoga, 
Gdy Dzieciątko urosło w Boga. 
— Co czynić? Wszystko za mało. 
Dłoń Twoja jak prawo twarda. 
— Niebo w słowie czekać kazało. 
— Lecz dla słowa rośnie pogarda. 
Ręce proszą o czyn dzisiejszy, 
Ręce od słowa silniejsze. 
— Ręce z serca podjęły siłę, 
I dla słowa pogardy nie miej: 
Słowa z serca i kłosy z ziemi, 
Jednakowo Bogu są miłe. 
— Więc kiedyż na świecie Bóg da mi 
Przymierze ręki ze słowem? 
— Kiedy słowo dotkniesz rękami. 
— Czekałem od Ciebie pokoju. 
— A jam cię napełnił szczękiem. 
— Myślałem, że Twoje objęcia 
Są jak mięta wonne i miękkie. 
— A trawy zadały cięcia. 
— Myślałem, że jak rzeki czyste, 
Niezatrute potoki ojczyste, 
Dasz mi wodę przaśną i słodką. 
— A jam cię płomieniem dotknął. 
— Myślałem, że jak ziemia ciepła, 
Będziesz we mnie szedł o południach, 
Moje rosy wypijesz zimne. 
— Jam ci wtedy dał chłód jak studnia. 
— O, czemu tak niepojętą 
Sprawujesz nade mną władzę 
I skrzydeł Twych dotyk bolesny? 
— Bo cię kocham i do jutra prowadzę. 
— Więc jest jutro i dzień przed nami, 
Więc wyjdę z pustki i nocy? 
— Dzień przed tobą jak próg drewniany. 
— Więc ukochać jest w mojej mocy? 
— Ukochałeś, bom ciebie zranił. 
— Więc jest pokój i ład najwyższy? 
— Jest Pokój i Ład niedoli. 
— Więc ucisza się serce ludzkie? 
— Tak, lecz serce do śmierci boli. 
— Odpowiedz. — A jeśli zdradzisz? 
— Odpowiadam. Niech Bóg prowadzi.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jerzy Liebert

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Gusła, III · Okładka na podstawie: See-ming Lee 李思明 SML@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Gusła, III · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/gusla-iii/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis