Loreva
Loreva

Utwór 20 z 78

Jodła i jabłoń

Jabłoń rzekła sąsiadce: «O ponura jodło! 
Po cóż blisko mnie wzrastasz, gdy jesteś tak podłą? 
Patrz, do moich owoców jak się każdy spieszy! 
Patrz, jak widząc, że kwitnę, każdy się ucieszy!» 
Spadły kwiaty, za czasem1, owoce zerwano 
Spadły liście, a zatem2 o jabłoń nie dbano. 
Widząc to rzekła jodła: «Sąsiadko zbyt harda, 
Osądź teraz, czy słuszna była twoja wzgarda? 
O tym, co było zewnątrz, trzymałaś wysoce: 
Nie ciebie ludzie czcili, lecz twoje owoce». 
  1. za czasem — po jakimś czasie. [przypis redakcyjny] ↩
  2. zatem — potem. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Ignacy Krasicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Jodła i jabłoń · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Jodła i jabłoń · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/jodla-i-jablon-bajki-nowe/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis