Loreva

Dorocie z Michowa, żenie jego

Nie chciałam cię, mężu mój, zostać, twoja żona, 
Ale i w ziemi leżę z tobą pogrzebiona. 
Nigdy, nigdy prawdziwa miłość nie umiera, 
Lecz i w ogień włożona, do kości przywiera. 
Dziatki, miejcie się dobrze, mnie z mym miłym wszędy 
Mężem dobrze być musi, bez niego nikędy. 
  1. Utwór odnosi się do fraszki z Ksiąg wtórych pt. Nagrobek Stanisławowi Zaklice z Czyżowa. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Dorocie z Michowa, żenie jego (Nie chciałam cię, mężu mój, zostać, twoja żona...) · Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Dorocie z Michowa, żenie jego (Nie chciałam cię, mężu mój, zostać, twoja żona...) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki-ksiegi-wtore-dorocie-z-michowa-zenie-jego-nie-chcial/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis