Loreva

Życie

Wszedłem — — świat mi się zdał jak jeden cud, 
Czarowna wizja, w ekstazie zrodzona... 
Od gór do lasów, od nieba do wód, 
Biegła ma dusza zachwytem szalona... 
Jakbym ku sobie wszechświat garnąć chciał, 
Młodem ku niemu wyciągnął ramiona... 
Z lasów i łanów, z wód, z wysokich skał, 
Z niebiosów, zewsząd na moje zachwyty 
Bóg szczęścia uśmiech mi w odpowiedź słał.  
Biec chciałem, cudem i czarem niesyty, 
Dalej i dalej!... Wtem owiał mnie chłód 
I w przerażeniu stanąłem, jak wryty. 
Krew mi się wszystka ścięła w żyłach w lód: 
Straszna przede mną stała upiorzyca, 
Z piekielnych kędyś wyzionięta wrót.  
Trąd jej okrywał trupio-żółte lica, 
A oczy miała żarłoczne, jak sęp, 
Którego nigdy i nic nie zasyca. 
W zmierzwionych włosach gadów wił się kłęb1, 
Ohydna, straszna weszła mi na drogę, 
Odziana w łachman gnijący i strzęp.  
Śmiertelną czując odrazę i trwogę 
Chciałem uciekać, ale woli wbrew 
Czułem, że nóg mych poruszyć nie mogę. 
Rozpacz mnie wówczas porwała i gniew, 
Chciałem poczwarę usunąć przebojem 
Z drogi mej, w głowie huczała mi krew; 
Chciałem biec dalej za tym szczęściem mojem, 
Którym mi świata uśmiechał się bóg, 
Za pięknem, światłem, weselem, pokojem. 
Lecz próżno! Ruszyć nie mogłem mych nóg, 
A wiedźma ku mnie zbliżała się ona, 
Pełnemu wstrętu i śmiertelnych trwóg. 
I zrozumiałem, że próżna obrona, 
że nie potrafię ujść tych strasznych rąk, 
że mnie przyciśnie poczwara do łona 
I wśród piekielnych obrzydzeń i mąk 
Zapładniać będę musiał tę ohydną 
I w jej uściskach pędzić dni mych ciąg.  
A ona, dłonią bezczelnie bezwstydną 
Jęła2 obnażać swój okropny kształt 
I w swej nagości stanęła mi widną3.  
Każdy łachmanów odsłoniła fałd, 
A oczy moje spod powiek skostnienia 
Patrzyły, woli mej zadając gwałt. 
I pochwyciła mnie w swe uściśnienia — — 
O dziwna, straszna ironio! Jam czuł 
żądzę wśród wstrętu, rozkosz wśród cierpienia. 
Jej wzrok podniecał, choć jej oddech truł, 
I pot mi czoło zlewał już obficie, 
A jeszczem nie rwał węzła, co nas skuł.  
Ktoś jest? — spytałem. Odrzekła mi: «Życie». 
  1. kłęb — dziś popr.: kłąb. [przypis edytorski] ↩
  2. jąć (daw.) — zacząć. [przypis edytorski] ↩
  3. widny (daw.) — widoczny. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Życie · Okładka na podstawie: Green door, Antonis Lamnatos@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Życie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/zycie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis