Utwór 35 z 39

Tyle lat

Któregoś razu po prostu wyszedł
i wrócił kto inny? Kto inny krząta się
teraz nad zachowaniem pozorów?

Dziś taki gorący dzień: on nie może,
nie potrafi myśleć spokojnie o tym,
co spostrzegł ani usiedzieć spokojnie

w jednym miejscu. A przecież milczącego
siadu uczył się tyle lat, tyle lat słuchał
cierpliwie, był, jak to się mówi, dobry,

wierząc: przyda się, w końcu się przyda.
I nagle — akurat dziś! — to przejmujące
uczucie gorąca, pewność: jestem osłem,

skoro dałem się w ten sposób nabrać.
Myśląc o nich, zapomniałem o sobie.
Ten przestraszony stwór to ja?

Źródło i licencja

Tyle lat · Mariusz Grzebalski

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Tyle lat · Okładka na podstawie: d_pham@Flickr, CC BY 2.0

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Tyle lat · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/grzebalski-tyle-lat/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.