Loreva
Loreva

Utwór 2 z 7

Duch mój zamieszkał...

Izali1 nad umarłymi cuda czynić będziesz?

Izali kto w grobie opowie miłość Twoją i prawdę Twoją — w ziemi zapomnienia?

Duch mój zamieszkał wyludnione miasta 
I widmem nędzy przepala swe oczy — 
duch mój gdzieś w dale bezimienne kroczy, 
jak pogrzeb wynoszący trędowatych z miasta. 
Biją mi głucho popękane dzwony 
i anioł ciemny prowadzi za sobą — 
i jak biczownik, okryty żałobą, 
płaczę — a w łzach mych biją nieszczęść dzwony. 
W zmarzłej dolinie Cienia śmierci, 
gdzie gwiazd migocą sarkofagi, 
buduję sobie dół — i nagi — 
z płomieniem schodzę w cienie śmierci. 
  1. izali a. azali (daw.) — czyż, czyżby. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Miciński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W mroku gwiazd · Okładka na podstawie: Azlan DuPree@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W mroku gwiazd · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/micinski-w-mroku-gwiazd/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis