Loreva
Loreva

Utwór 15 z 17

VI

Wtém zagrzmiał tętent donośny i długi... 
To prześladowca ze swojemi sługi... 
Sierota drgnęła i pełna popłochu 
Tuli się w gruzy... i wpadła do lochu. 
I widzi skrzynię okutą w oddali, 
Nad nią w powietrzu ognisko się pali, 
Klęczy człek w staréj rycerskiéj odzieży, 
I pies łańcuchem przykowany leży. 
Twarz człeka sucha jakby trupia głowa, 
W sobolą szubę i w kołpak się chowa; 
Ma siwe włosy, grobem z niego wieje, 
Lecz w oczach widać słodycz i nadzieję. 
Skinął na skrzynię, potém na dziewoję; 
Jak gdyby mówił: «zabieraj, to twoje!» 
I wnet ze skrzyni jakby cudu dzieło, 
Rozpękły sztaby i wieko runęło. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O skarbcu zaklętym · Okładka na podstawie: Timitrius@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

O skarbcu zaklętym · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-gawedy-o-skarbcu-zakletym/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis