Teatrzyk „Zielona Gęś” ma zaszczyt przedstawić dramat wierszem w dwóch odsłonach pt.

Zgodnie z powyższym czterowierszem odzwyczaja się całkowicie od palenia, całkowicie nie pali przez kilkadziesiąt lat i wreszcie – w wyniku starości – całkowicie umiera, otoczony powszechnym szacunkiem, opłakany na cichym cmentarzyku w słotny dzień i koniec końców zapomniany całkowicie przez rodzinę i wierzycieli.

Cichy cmentarzyk.

baryton z katakumby

Wynurza się z miejsca pobytu „w strasznej postaci jak potępieniec ognisty1”, cwałuje do najbliższej budki z papierosami, kupuje dziesięć Mocnych2, wypala je – ku przerażeniu przechodniów – jeden po drugim i dopiero wtedy, całkowicie nasycony, udaje się na spoczynek wieczny.