Loreva
Loreva

Rozdział 11 z 12

XI. W lesie

Idzie, słonko mu dopieka,  
Patrzy, stoi las z daleka.  
Inny chłopiec, nie daj Boże 
Przeląkłby się lasu może?  
Ale w Janku mężna dusza!  
Sporym1 tedy2 krokiem rusza,  
I po chwili go nakrywa 
Starych dębów zieleń żywa.  
O jak cudnie tu dokoła!  
Pełno kwiatków wznosi czoła,  
We mchu miękkim nogi toną,  
Świeżo wszędzie i zielono.  
Tysiąc ptaszków w krzakach śpiewa,  
Cichy pacierz szepcą drzewa,  
A na głowę rzuca cienie,  
Słońcem tkane ich sklepienie.  
Gdzie wpierw patrzeć — Janek nie wie!  
Tu wiewiórka smyrk! po drzewie,  
Tu zajączek szust! przez trawę,  
Tu lśnią żuczki się jaskrawe,  
Tutaj z brzękiem leci pszczoła,  
Tu kukułka go zawoła,  
Tu znów dzięcioł w korę puka 
I robaczków sobie szuka.  
Biega Janek w lewo, w prawo,  
Aż gdy zmęczył się zabawą,  
Chce już wracać — ani rady!  
Zgubił dróżkę, stracił ślady!  
Huka, woła, echo niesie 
Głos po coraz gęstszym lesie,  
Aż po długim tak bieganiu 
Z płaczem usnął w mchów posłaniu. 
  1. spory — duży; tu: szybki. [przypis edytorski] ↩
  2. tedy — zatem, więc. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

O Janku Wędrowniczku · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/o-janku-wedrowniczku/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis