Loreva
Loreva

Nuda

W buduarze1 śród fal aksamitu, 
Gdzie z pół świata zgromadzono cuda, 
Na jedwabiach od świtu do świtu 
Siada blada i zmęczona nuda — 
W buduarze śród fal aksamitu. 
Cały pokój od ścian do sufitu 
Pstrzy się barwnie jak jarmarczna buda, 
Tylko braknie tu niebios błękitu 
I powietrza, chociaż ziemskie cuda 
Złotem kapią na marmur z sufitu.  
W buduarze śród fal aksamitu 
Drzemie młodzian... Twarz zwiędła i chuda 
Z apatycznym wyrazem przesytu. 
Strumień śliny się sączy... Ułuda 
Pierzchła dawno, więc czeka niebytu, 
Apatycznie patrząc na te cuda...  
  1. buduar (z fr.) — pokój kobiety, służący głównie do odpoczynku. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Edward Słoński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nuda · Okładka na podstawie: Wolfgang Staudt, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Nuda · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slonski-nuda/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis