Źródło i licencja tłumaczenia
Niech nikt nad grobem mi nie płacze
krom2 jednej mojej żony,
za nic mi wasze łzy sobacze3
i żal ten wasz zmyślony.
ni śpiewy wrzeszczą czyje;
niech deszcz na pogrzeb mój zapłacze
i wicher niech zawyje.
aż kopiec mnie przywali.
Nad kurhan słońce niechaj błyśnie
i zeschłą glinę pali.
gdy mi się sprzykrzy leżeć,
rozburzę dom ten, gdzie się mieszczę,
I w słońce pocznę bieżeć.
że postać mam już jasną,
to zawołajcie mnie z powrotem
tą mową moją własną.
gdy gwiazdą będę mijał —
podejmę może po raz wtóry
ten trud, co mnie zabijał.
- Niech nikt nad grobem mi nie płacze — wiersz pisany również do Leona Stępowskiego [przyjaciela Wyspiańskiego, aktora krakowskiego — red. WL.], ogłoszony przez tegoż w „Nowej Reformie” (1903). [Innym utworem pisanym do Stępowskiego jest Wierszyk wakacyjny — red. WL.] [przypis redakcyjny] ↩
- krom (starop.) — oprócz. [przypis edytorski] ↩
- sobacze — tu: psie, właściwe dla psa. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Stanisław Wyspiański
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Niech nikt nad grobem mi nie płacze · Okładka na podstawie: Carolyn Saxby | Love Stitching Red@Flickr, CC BY 2.0
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: CC-BY-2.0
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: cover
Niech nikt nad grobem mi nie płacze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wyspianski-niech-nikt-nad-grobem-mi-nie-placze/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.