Loreva
Loreva

Utwór 17 z 46

cyt

Nomen omen Pustków Wilczkowski, 
gdzie na Placu Wariatów kradłeś mandarynki, 
zrozumiałam, że Bauman jest Bogiem, 
a kremówka z Wadowic 
uzyskała status cudownego ciastka. 
Zanim dzieci z główkami czarnymi jak śliwka 
częstowały nas mączką kostną — 
umieraliśmy w kakofonii krużganków. 
Twoje oczy połyskiwały jak czarny bez 
w laboratoriach in vitro. 
Finiszujemy pod opieką policji, 
postulując powrót do ciała, bo szpilki 
w torebce aż miauczą, żeby je ubrać. 
Ta sukienka jak złoże werniksu 
przegląda się w czterdziestokaratowym 
uśmiechu. Jak ty to robisz?! 
— Dieta niełączenia. Zmyłki rzeki, 
kiedy boksuje piach i tli się. 
Źródło i licencja

cyt · Agnieszka Wolny-Hamkało

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

cyt · Okładka na podstawie: Yevgeniy Shpika@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

cyt · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wolny-hamkalo-cyt/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis