Loreva
Loreva

Utwór 8 z 30

Zur hebung des Fremdenverkehrs

(Pieśń poświęcona krajowemu Tow. Turystycznemu)

Pewien gość przejezdny, tęskniąc za niewiastą, 
Wyszedł szukać przygód w Krakowie na miasto, 
Gościu, gościu miły, gościu, gościu nasz, 
Zdaje mi się, że ty coś źle w głowie masz.  
Nakłada cylinder i cudne lakierki, 
W grubym pularesie szeleszczą papierki, 
Stanął przed zwierciadłem, by poprawić strój: 
Drżyjcie, Krakowianki, wychodzi na bój! 
Elastycznym krokiem obchodzi plantacje3, 
Patrzy, komu by tu postawić kolację: 
Wyszło wprawdzie z krzaków panienek ze sto, 
Lecz zdawały mu się nie dość comme il faut4. 
Nieco już nerwowy przebiega ulice, 
Coś, gdzieś, kiedyś słyszał o cygar fabryce 
Zatem w tamtę stronę szybko zwraca chód, 
Patrzy: dobra nasza, jest towaru w bród. 
Zajął pod latarnią dogodną pozycję, 
Zwraca do dziewczęcia grzeczną propozycję, 
Lecz nim jeszcze zdążył w rozmowę się wdać, 
Tak ci go «zwołała», że psia jego mać!... 
Zwabił do cukierni wreszcie dwie kobietki, 
Pannę Salczę z Ryfczą5, polskie midinetki6; 
Zjadły czekoladę, po sześć ciastek tyż, 
Cóż, kiedy tapen ja, aber sztyken nysz! 
Ulice już puste, więc z resztką nadziei, 
Pospiesza co żywo na dworzec kolei. 
Może tam przynajmniej będzie jakiś ruch: 
Cholera, nie miasto, powiada nasz zuch; 
Podsuwa się chyłkiem do jakiejś kobity, 
Wtem go łapie za kark dama świętej Zyty, 
Rozjuszonym głosem krzyczy prosto w twarz: 
Katolickich dziewcząt tknąć się ani waż! 
Dobryś, mówi sobie, diabli wzięli randkę, 
Gdzież ja o tej porze znajdę protestantkę? 
Lecz umykać trzeba, to niezbity fakt, 
Pójdę do teatru na ostatni akt. 
Gość nasz, który zwiedzał cudzoziemskie kraje, 
Widywał w teatrach lekkie obyczaje, 
Zatem zakupiwszy cukrów cały stos, 
Śmiało za kulisy idzie wściubić nos. 
Rozpoczyna z lekka wstępną galanterią, 
Dama robi na to minę bardzo serio, 
Płomień oburzenia bije jej do lic: 
U nas, proszę pana, małżeństwo lub nic! 
Wypadł gość z teatru, trzęsąc się jak w febrze, 
Pędzi do hotelu, o rachunek żebrze; 
Aż do Oderbergu łamała go złość: 
Tak z Krakowa zniknął jeden dobry gość!!  

Pisane w r. 1907.

  1. Zur hebung des Fremdenverkehrs (niem.) — z badań nad turystyką. [przypis edytorski] ↩
  2. Zur hebung des Fremdenverkehrs — pod tytułem w wydaniu źródłowym podano melodię w zapisie nutowym. Tadeusz Boy-Żeleński pisze: Melodie zamieszczone w tym zbiorku zaczerpnięte są bądź z naszych popularnych, bądź też z paryskich motywów. [przypis edytorski] ↩
  3. plantacje — tak nazywano krakowskie Planty, park miejski otaczający stare miasto. [przypis edytorski] ↩
  4. comme il faut (fr.) — jak należy; właściwy; na odpowiednim poziomie. [przypis edytorski] ↩
  5. Pannę Salczę z Ryfczą — zapis naśladuje żydowską wymowę zdrobnień imion Sara i Ryfka, popr.: pannę Salcię z Ryfcią. [przypis edytorski] ↩
  6. midinetka (z fr.) — młoda sprzedawczyni w domu mody; także: dziewczyna frywolna, skora do przygód towarzyskich. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Zur hebung des Fremdenverkehrs · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-piosenki-zb-zur-hebung-des-fremdenverkehrs/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis