Loreva
Loreva

Utwór 31 z 61

Nieszczęście

By tak ciężki unieść głaz 
Syzyfowe trza mieć siły; 
Choć mi trudów pot jest miły — 
Sztuka długa — krótki czas. 
W dal od sławnych mogił, w dal 
Idzie — w pusty szlak cmentarny 
Serce me jak bęben gwarny — 
Grzmiąc ponurych marszów żal. 
Skarb niejeden pogrzebany 
Śpi w ciemności zapomnianej 
W głębi — z dala od łopaty! 
Z żalem rozlewają kwiaty 
Swą — jak tajnia1 — słodką woń 
Na samotnych głębi toń! 
  1. tajnia — miejsce tajemne. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Baudelaire

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Nieszczęście · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-nieszczescie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Antoni Lange

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis