Loreva
Loreva

Utwór 7 z 8

Śmierć poety

Nie pomogły zastrzyki,  
recenzje i pomniki 
ni kwaśne mleko:  
Przyszedł szarlatan1 — szuja,  
opukał go, pobujał:  
— Dementia praecox2. 
Toż radość była w domu,  
nareszcie koniec sromu3,  
skończony kłopot!  
Dozorca śmiał się setnie:  
— Zaraz mu nitkę przetnie 
panna Atropos4. 
Żona klaskała w dłonie:  
— Ach, przecie nadszedł koniec 
pijackich orgii. 
Bólów miałam niemało,  
nareszcie twoje ciało 
wezmą do morgi5. 
Wszyscy stanęli kołem 
z czołem bardzo wesołem:  
Prasa, kuzyni;  
i szacowne to grono 
orzekło unisono6:  
— Dobrze tak świni! 
Po co dziewki uwodził, 
nocą domy nachodził,  
sen rwąc dzieciątek;  
i po co «Pod Zegarem» 
lał w brzucho wino stare 
świątek i piątek? 
Zna go dobrze Warszawa:  
Pożyczał — nie oddawał,  
nasienie drańskie;  
a «poetyczne dale» 
to były te skandale 
w «Małej Ziemiańskiej»7. 
Dobrze ci, stary draniu,  
za grzechy nad otchłanią 
inferna8 zwisasz.  
Najprzód gwiazdy i róże,  
potem stołek w cenzurze9 —  
sprzedajny pisarz! 
Tak to nadobne10 grono 
radziło unisono 
w śmiertelnej sali.  
A że lico miał bladsze, 
orzekli: — Pewnie nadszedł 
koniec kanalii. 
Zapachniały zefiry11,  
brzękły potrójne liry,  
pierzchnęła tłuszcza.  
Serce alkoholowe  
unieśli aniołowie 
na złotych bluszczach. 

Pierwodruk: „Cyrulik Warszawski” 1930, nr 31.

  1. szarlatan — oszust, zwodzący łatwowiernych ludzi swoimi rzekomymi nadzwyczajnymi umiejętnościami. [przypis edytorski] ↩
  2. dementia praecox (łac., daw. med.) — otępienie wczesne, schorzenie psychiczne polegające na przedwczesnym osłabieniu funkcji intelektualnych, utracie spójności myśli i uczuć oraz częściowym lub całkowitym zerwaniu kontaktu z rzeczywistością; pojęcie historyczne, wprowadzone do medycyny pod koniec XIX w., obecnie nieużywane, zastąpione terminem schizofrenia. [przypis edytorski] ↩
  3. srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski] ↩
  4. Atropos (mit. gr.) — jedna z trzech bogiń przeznaczenia i losu każdego człowieka, przedstawianych jako prządki zajmujące się nicią ludzkiego życia; Atropos wyznaczała kres życia każdego z ludzi: gdy nadchodziła chwila śmierci, przecinała nić. [przypis edytorski] ↩
  5. morga (daw., z fr. morgue) — kostnica; dawniej ciała zmarłych przechowywano przed pogrzebem w domach mieszkalnych, w budynku kostnicy wystawiano zwłoki osób niezidentyfikowanych w celu ich rozpoznania. [przypis edytorski] ↩
  6. unisono (muz., z wł.) — jednym głosem. [przypis edytorski] ↩
  7. Mała Ziemiańska, właśc. Ziemiańska — modna przedwojenna kawiarnia w Warszawie, mieszcząca się przy ul. Mazowieckiej 12; miejsce spotkań literatów, poetów, dziennikarzy, aktorów itp. [przypis edytorski] ↩
  8. inferno (wł.) — piekło. [przypis edytorski] ↩
  9. stołek w cenzurze — w 1930 Gałczyński przez kilka miesięcy pracował jako referent cenzury w Komisariacie Rządu w Warszawie. [przypis edytorski] ↩
  10. nadobny (daw.) — ładny, pełen powabu. [przypis edytorski] ↩
  11. zefir — ciepły, łagodny wiatr; od imienia Zefira, greckiego boga i uosobienia wiatru zachodniego. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Konstanty Ildefons Gałczyński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Skumbrie w tomacie i inne wiersze · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/galczynski-skumbrie-w-tomacie-i-inne-wiersze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis