Utwór 9 z 25

zdrada

dziewanno1
grzmiały bryły chmur
dziewojo2
szmery drzew się stroją
dziewico
błysnęło złote lico sponad gór
on żonę pojął

w półkolu półksiężycu mulistym śniada
wstęgami ciężkim dymem idzie smuga światła
od sadu w noc gorącą dyszącego jak stado
los się gmatwa

a tymczasem woda się czesała
wartkim szumem u wodopoju
w siedmiu lustrach odbijał się pałac
i słowa
on żonę pojął

wonią próchna ten dom się odziewa
modlitwami szemrzący w kątach
wśród okrzyków do dziewic dziewann
los się zaplątał

Dziewanna (mit. słow.) — bogini łowów, zwierzyny i lasów. Zdaniem Długosza odpowiednik Diany. W Polsce do XV w. topiona jako kukła ze słomy wraz z Marzanną w 4 niedzielę Wielkiego Postu. [przypis redakcyjny] ↩
dziewoja (staropol.) — piękna panna. [przypis redakcyjny] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Ballada z tamtej strony (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ballada-z-tamtej-strony/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.