Loreva
Loreva

Utwór 73 z 165

Słowik i paw

Słowik, co wdziękiem głosu serca rozwesela, 
Tysiące miał zazdrosnych, nie miał przyjaciela; 
Może go, rzecze, znajdę w innych ptaków rodzie, 
Idzie i właśnie pawia spotyka w ogrodzie. 
„Witaj pawiu, rzekł słowik, zaszedłszy mu drogę, 
Ja się twojej piękności wydziwić nie mogę.” 
„A mnie, paw mu odpowie, twe pienie zdumiewa, 
Bo któż na świecie piękniej od słowika śpiewa?” 
Więc bądźmy przyjaciółmi zazdrość nas nie zmieni, 
Ty postacią zachwycasz, ja wdziękiem mych pieni; 
Tam tylko nienawiści największa obawa, 
Gdzie dwóch do jednej sławy rości sobie prawa.”  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Stanisław Jachowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Słowik i paw · Okładka na podstawie: CRESTED LARK CAPPELLACCIA, Michele Lamberti@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Słowik i paw · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowik-i-paw/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis