Loreva

Nasz domek kochany

O jakże jak kocham 
Ten nasz domek drogi,  
Te bieluchne ściany,  
Te lipowe progi!  
O jakże ja kocham 
I ten dach pochyły,  
Co się na nim wiosną 
Bociany gnieździły!  
Ten nasz domek stary 
Nie od dzisiaj stoi,  
A przecież się burzy 
Ni wichrów nie boi!  
Ten nasz domek stary 
Słyszałem od taty,  
Dziad naszego dziada 
Budował przed laty.  
Dębowe przyciosy,  
Modrzewiowe ściany,  
A dach rozłożysty 
Słomą poszywany.  
Świeci nasza strzecha 
Jakby szczerem złotem,  
A dokoła sady 
Obwiedzione płotem.  
Jeszcześ nie zajechał 
Do naszego płota,  
A już się przed tobą 
Otwierają wrota.  
Jeszcześ nie przestąpił 
Lipowego proga,  
Już cię sam gospodarz 
Wita w imię Boga.  
A witaj-że, gościu,  
Witaj, pożądany!  
Kłaniają się tobie 
Te bieluchne ściany!  
Kłaniają się tobie 
Te ławy i stoły,  
I ten wielki komin 
I ogień wesoły.  
Na prawo świetlica,  
Na lewo komnatka,  
Tam brząka w kluczyki 
Nasza droga matka.  
W wesołej świetlicy 
Goście bawią radzi,  
A w białej komnatce 
Matka nas gromadzi.  
Tam nasze wesele,  
Tam słodkie przysmaki...  
Lecim do komnatki 
Jak do gniazda ptaki!  
W świetlicy na ścianie 
Wisi obraz włoski:  
W czarnej długiej szacie,  
Jan to Kochanowski.  
W czarną długą szatę 
Z żalu się odziewał,  
Gdy o swej Urszulce 
Pieśni cudne śpiewał.  
I dalej znów wisi 
Ten to król Jan Trzeci,  
Co ma srogie wąsy 
I na Turka leci.  
A dalej Kordecki 
Pomiędzy oknami,  
Co to lubił jadać 
Kaszę ze Szwedami.  
Przed kominem ława,  
Ojciec na niej siada:  
Cudne nam historje 
Zimą opowiada.  
A latem to kwiecie 
Aż się w okna ciśnie...  
Białe bzy, jaśminy 
I rozkwitłe wiśnie.  
Pełno tu zapachu,  
Pełno słodkiej ciszy,  
Lekko, błogo tutaj 
Serce moje dyszy.  
Za białą świetlicą 
Są izby czeladne;  
Oj, nieraz ze śmiechem 
I z krzykiem tam wpadnę.  
I Brysia za uszy,  
I jazda dokoła!  
A stara Pawłowa 
Wciąż woła, a woła!  
A niechaj tam sobie!  
Pogłaszczę babinę,  
A ona też zaraz:  
«Oj dziecko, jedyne!» 
Bo w starym się domu 
Obyczaj ten chowa,  
Że kocha paniątka 
Ta czeladź domowa.  
I chucha, i chucha,  
Jak gdyby na swoje...  
«A miłe! A słodkie!  
Tysiączkiż wy moje!» 
O, jak cię nie kochać,  
Ty domku nasz drogi!  
Wy ściany bielone,  
Lipowe wy progi!  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Poezje dla dzieci do lat 10, część II · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-poezje-czesc-ii-dla-dzieci-do-lat-10/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis