Loreva
Loreva

Utwór 4 z 5

Język

Tak, bardzo lubię trzymać stopy na maszynie do pisania. 
Nieważne jak to robię, nie chce mi się wam teraz wyjaśniać; 
miękki dotyk tych wszystkich małych klawiszy koi 
mój zawieszony na drugim końcu ciała umysł — coś jak stukot  
kołowrotka, który przywracał jaki taki porządek w mózgu 
— fikcyjnej zresztą — Małgorzaty. No tak, mogę być tylko 
Faustem, ale to może później. Więc ty nogami piszesz 
te swoje wiersze? Tak, piszę je nogami. Piszę je 
dupą. Moja dupa to wielka artystka, jak mawiała 
pewna parlamentarzystka. Moja śledziona w brzuchu 
uwięziona. Od samego rana jestem niewyspana. Jak dawno 
nie napisałem nic tym językiem. Nic w niczyich ustach.  

Kraków, 28 kwietnia 1994

Źródło i licencja

Samczyk · Adam Wiedemann

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Samczyk · Okładka na podstawie: Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Samczyk · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-samczyk/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis