Loreva
Loreva

Utwór 2 z 5

Nagrobek Annie

Za twoje dobrą wolą, którąś w domu swoim 
Zawżdy okazowała, Anno, gościom twoim, 
Za dobrą myśl i one ućciwe biesiady 
Godna byś przetrwać była trzystoletne dziady. 
Ale nam tych rozkoszy sroga śmierć zaźrzała, 
A ciebie prawie z naszych rąk nagle porwała. 
I chodzisz teraz brzegiem niepamiętnej wody1, 
A my nieszczęścia płaczem i swej znacznej szkody. 
Miećcie kwiatki na ten grób, panny i młodzieńcy, 
A jej szlachetne kości przyodziejcie wieńcy! 
  1. niepamiętnej wody — Lety; woda te] rzeki miała tę własność, że cienie ludzkie, które ją piły wstępując do Hadesu, traciły pamięć o wszystkich rzeczach minionych. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Jan Kochanowski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Fraszki · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/fraszki/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis