Źródło i licencja tłumaczenia
Ballada zimowa
blaskiem bije w puklerzach,
jeśli puklerz — to oczy z ołowiu.
jak znużenia kołyską
wracał rycerz z puszystych łowów.
był jak chmura jabłoni
huraganem niesiona przez zamieć.
że na mróz jak na igłę
wbici — z wolna zmieniali się w kamień.
promień przeciął ze świstem,
droga przeszła w niebieską równinę.
jak w dzieciństwa piosence
niosła matka na witanie z synem.
co jak senność złej nocy
na gościniec wyniosła dziewczyna.
w pół po drodze, pół w wietrze —
— biały posąg — przetętnił i zginął.
i ptak szary mu przysiadł
na przegubie lodowatej ręki
w sercu zatlił mu ślepo —
szary płomyk samotnej piosenki.
rycerz. Buchnął tumanem.
W popiół zmienił się z koniem i cieniem,
dalej w grozie sypało
gwiazdom — ciemność, a ludziom — kamienie.
listopad 1941
- kosy (daw.) — tu: warkocze. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Krzysztof Kamil Baczyński
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Ballada zimowa · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/baczynski-ballada-zimowa/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.