Loreva
Loreva

Utwór 8 z 36

Pieśń ósma. Walerianowy śpiewa żołnierskie piosenki

Fioletowy język trzepocze zalękniony pieśń ostatnią 
nad rozlewiskiem zabagnionym ze szlamu i waleriany 
Wojenne pieśni śpiewam nad głuchym jeziorem, echami 
Ciągle zapomnieć nie mogę, choć chłepczę tę maź 
Czynić tak muszę na pamiątkę tego, że musiałem pić 
dużo lekarstw uspokajających, zapominając na zawsze 
czym laur zwycięstwa jest odkupiony, medale spoczywające 
w komodzie sosnowej, nie było gdzie ich położyć 
To była krwawa jatka, nikt już tego prawie nie pamięta 
Mnóstwo rannych, sami zabici, piekło na ziemi 
choć teraz nie jestem pewien używania tej metafory 
Walczyliśmy w kurzu czarnej chmury z deszczem kwaśnym 
Nadchodziła burza gniewu, dla nas, dla mas wyginanych 
dla mas wyginanych miękko-swobodnie na wietrze 
Zabić wroga gwałcącego nasze łąki i miasta brudne 
Jego kobiety czeszą się inaczej niż nasze, mają karminowe usta 
naszym się zawsze włosy przetłuszczają, to oznaka zdrowia 
Wojenne pieśni śpiewam nad głuchym jeziorem, z chórem 
Wiesz, jak wygląda pejzaż pełen fontann żylnych, tętniczych 
Nigdy pewnie nie byłaś w miejscu, gdzie nóż nie wystarczy 
Te krzyki, te ciała porozrzucane przez huki, bomby 
Widzisz te twarze pełne zalęknienia, płoszą się zwinnie 
patrzą na ciebie, błagając o naturalną litość w tobie wydzielaną 
Zamykają oczy, zaciskając je do środka, obawiając się huku 
przypominają sobie jakieś pourywane strzępy modlitw 
Ty stoisz przy nich i celujesz prosto w ich twarze ściśnięte 
Wydaje ci się, że widzisz twarze wszystkich męczenników 
rzeźbionych w miękkim drewnie przez szatana rzemieślnika 
On uwypukla, jak mocno cierpią z niczego, dla igraszki losu 
Te lukrowane słodycze palone, smażone i farbowane 
Jak już strzelasz, to odwracasz głowę w stronę czyśćca  
W końcu jednak trafiono i mnie, w ucho lewe — prawe 
Leżałem wtedy na leżaku, spoglądałem w niebo 
Słoneczne leżaki — nosze, niosą cię do szpitala 
a tam dowiadujesz się, że nic z tego nie będzie 
chyba że wytną ci wszystko bez znieczulenia 
Będą ci nożyczkami do papieru wycinać wycinanki 
Wydrylują twoje owocowe, robaczywe wnętrza 
Wtedy przypomnisz sobie twarze wszystkich zabitych 
własnoręcznie za pomocą karabinów na słowa 
tratatatatrattaatrrratatratttatratttatratttatatatrrrrrata 
takie karabiny mają techniczną usterkę, mogą się zacinać 
i jąkać  
Źródło i licencja

Czyściec · Bianka Rolando

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

Czyściec · Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Czyściec · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-biala-ksiazka-czysciec/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Przypis