Rozdział 50 z 58

Groby librecistów

Henrykowi Wakszlakowi

Ustawiły się rzędem jak dźwięki tej samej tonacji
zegara bijącego bezzmiennie godziny.

Akacje,
georginie,
męczą się
dręczą się,
jęczą
i barwią się tęczą.

Noc drwi,
księżyc lśni,
bzy,
łzy,
sny.

Próchniejące kości
asonansami miłości.

La donna e mobile...1

Jeden z nowych gości —
trupów,
ledwo się ziemią posilił,
zapukał
do sąsiada, co się Aidą2 utulił
i szepnął
pierwsze słowa, popogrzebne:

Kolego? Jaki dać rym do: — somnambulik3 —?

La donna è mobile (wł.) — kobieta zmienną jest; pierwsze słowa słynnej arii z opery Rigoletto Giuseppe Verdiego. [przypis edytorski] ↩
Aida — opera Giuseppe Verdiego, wystawiona po raz pierwszy w 1871 w Kairze, w związku z otwarciem Kanału Sueskiego. [przypis edytorski] ↩
somnambulik — naukowe określenie lunatyka. [przypis edytorski] ↩