Utwór 22 z 23

Sonet XXII. Ekskuza

Nuciłem o miłostkach w rówienników2 tłumie;
Jedni mię pochwalili, a drudzy szeptali:
Ten wieszcz kocha się tylko, męczy się i żali,
Nic innego nie czuje lub śpiewać nie umie.

W dojrzalsze wchodząc lata, przy starszym rozumie,
Czemu serce płomykiem tak dziecinnym pali?
Czyliż mu na to wieszczy głos bogowie dali,
Aby o sobie tylko w każdej nucił dumie? —

Wielkomyślna przestroga! wnet z górnymi duchy
Alcejski chwytam bardon3 i strojem Ursyna4
Ledwiem zaczął przegrywać5, aż cała drużyna

Rozpierzchła się, unosząc zadziwione słuchy6;
Zrywam struny i w Letę ciskam bardon głuchy.
Taki wieszcz, jaki słuchacz.

ekskuza (daw.) — wytłumaczenie, tłumaczenie się. [przypis edytorski] ↩
rówiennik (daw.) — rówieśnik. [przypis edytorski] ↩
bardon — lutnia. [przypis edytorski] ↩
Ursyna — aluzja do Juliana Ursyna Niemcewicza (1757–1841) cieszącego się wielkim poważaniem dyplomaty, pisarza, dramaturga i poety, którego utwory podejmowały tematykę patriotyczną. [przypis edytorski] ↩
przegrywać — tu: przygrywać. [przypis edytorski] ↩
słuchy — uszy, szczególnie zajęcze. [przypis edytorski] ↩

Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Mickiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Sonet XXII. Ekskuza · Okładka na podstawie: Sunset and Birds, Dharmit Shah@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Sonet XXII. Ekskuza · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/sonety-odeskie-ekskuza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.