Źródło i licencja tłumaczenia
Na piękność Narcyssa, uciekającego od miłości Nimfy Echo nazwane
Darmo się z nią potykasz1 w stalowym kiryssie2,
Darmo ufasz w orężu, w trójgraniastą szpadę,
Gdyć nagie dziecko wziąć ją potrafi przez zdradę;
Wnet jedna strzałka
Zwojuje śmiałka.
Uznasz, że w twem myślistwie uciechy daremne;
Pójdzie miłość za tobą i tam ci dokuczy,
Zganić pychę, jak jej masz hołdować, nauczy.
Porzuć zwierzynę,
Kochaj dziewczynę.
By nad nim miłość tryumf nie wzięła w zwycięztwie4.
Każda broń z twardej stali wykowana5 pryśnie,
Przez pancerze, szyszaki, snadno6 się przeciśnie.
Marsa roboty
Zmieni w zaloty.
Miłość ma wolny przystęp i gościniec prosty.
Jeszcze taka forteca w naturze nie była,
Której by miłość swoją sztuką nie dobyła.
Architekt za nic
Uchodzi z granic.
Zapuści w zimny krzemień, w iskrze ognie skryte,
I ten, co go dopiero trącano krzesiwem,
Staje się rozgorzałem w płomieniu łuczywem.
Aż kości święte
W popiół rozdęte.
Gdzie chcąc być niepoznana, w skromności postury
Przybiera swoję8 postać, wnet jak się rozrucha9
Podnieść radzi kaptura i pocieszyć ducha;
Pozwoli oku
Zarwać widoku.
Odprawiać pilne straże i dzienne, i nocne;
Bo gdy sen naturalny, której zpląta11 oczy,
Z bliskiego ognia często rada iskra skoczy,
Aż łamie wiarę
Gani ofiarę.
I czym się czystość zdobi, tak zmaże, zgluzuie,
Że potem żaden malarz glansu ni poloru,
Nie potrafi przywrócić własności koloru;
Opełzły farby
Bo w wstydzie karby.
Złotej ligi małżeńskiej, choć jej to nic po tem,
Bozkie psować wyroki; lecz ta gospodyni
W gruntownym ogrodzeniu skryte dziury czyni,
Zkąd12 wielkie szkody
W jarzynie młody13.
Z ciepła naturalnego odmienił w śnieg biały,
Trudnej dokaże sztuki, jeźli14 w zgniłym próchnie
Ognia mniej, dymu więcej znajdzie, gdy weń dmuchnie;
Bies się ucieszy
Gdy stary zgrzeszy.
Że miłości w daninie hołduje świat cały;
Czują ludzie, czuje zwierz, czuje to co żyje,
Moc pani, z której władzy nikt się nie wybije.
Porzuć upory
Zażyi15 pokory.
Często instynkt prowadzi za fortuny losem
Tych, co za wolą nieba i za ludzką radą
Chodzą i swego szczęścia w nich nadzieję kładą;
Kto się tak rządzi
Nigdy nie zbłądzi.
Wpadnie w dół lub się w wodzie głębokiej omoczy,
Jak Narcyss wzgardził Nimfę, a do źródła kwapił,
Z łez własnych trunku zażył i śmierci się napił.
Zkończył16 ze wstydem
Wojnę z Kupidem.
- potykać się — walczyć, stawać do pojedynku. [przypis edytorski] ↩
- kirys — pancerz chroniący tułów; tu w pisowni starop. z podwojonym s. [przypis edytorski] ↩
- męztwie — dziś popr. forma ubezdźwięczniona: męstwie. [przypis edytorski] ↩
- zwycięztwie — dziś popr. forma ubezdźwięczniona: zwycięstwie. [przypis edytorski] ↩
- wykowany (daw.) — wykuty; por. kowal. [przypis edytorski] ↩
- snadno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski] ↩
- eremita — pustelnik. [przypis edytorski] ↩
- swoję — dziś popr.: swoją. [przypis edytorski] ↩
- rozruchać się — dziś popr.: rozruszać się; por. ruch. [przypis edytorski] ↩
- westalskie panny — westalki; dziewice-kapłanki bogini Westy. [przypis edytorski] ↩
- zpląta — dziś popr.: splącze. [przypis edytorski] ↩
- zkąd — dziś popr. forma ubezdźwięczniona: skąd. [przypis edytorski] ↩
- w (...) młody — dziś popr.: w młodej. [przypis edytorski] ↩
- jeźli — dziś popr. forma ubezdźwięczniona: jeśli. [przypis edytorski] ↩
- zażyi — dziś popr.: zażyj. [przypis edytorski] ↩
- zkończył — dziś popr. forma ubezdźwięczniona: skończył. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja
Domena publiczna · Elżbieta Drużbacka
Źródło: Wolne Lektury
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Wiersze światowe · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiersze-swiatowe/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.