Loreva

Rzym słowiański

Śpi Rzym słowiański1, śpi stu wież stolica, 
Mgłami przeszłości osłoniwszy lica; 
Na Kapitolu2 śpi lud marmurowy, 
W pałacach drzemią patrycjuszów głowy, 
Sen grzebie gniazda zbytku i ubóstwa, 
W świątyniach nawet zdrzemnęły się bóstwa. 
Śpiąca stolico! Przeszłość marzysz błogą, 
A nowożytny świat nową mknie drogą; 
Ty śnisz minione starej sławy mary, 
Rozbitą wielkość, przebrzmiałe fanfary, 
Ty gonisz widma pośród snów przelotu, 
Co już w mogiłę poszły bez powrotu — 
I otulona w tłumnych świątyń cieniu 
Leżysz w nieczułym i gnuśnym uśpieniu. 
O nie śpij, Rzymie! tam — w dziejów pochodzie 
Młody świat kroczy naprzód ku swobodzie, 
W księdze przeszłości jego śmiała praca 
Ostatnią kartę już z wolna przewraca 
I dalej idzie po mogilnym pyle; 
A ty śpisz, marząc i zostajesz w tyle. 
O nie śpij, Rzymie! nie czas prząść marzenia, 
Gdy łuna zguby kresy zaczerwienia, 
Zbudź się i patrzaj!... tam z germańskiej strony 
Ciągnie uragan3 zniszczeniem natchniony, 
Idzie Genseryk4 z hordami Wandali, 
Pędzi twe legie, łom w twych ścianach wali 
I trąbą dziejów siły głosi hasła... 
Nie zbawi ciebie wielkość przodków zgasła, 
Ani czterdzieści świątyń i ołtarzy 
Przy Kapitolu spiętrzonych na straży, 
Twoich augurów5 modły nic nie sprawią, 
Ni ich zaziemskie zastępy cię zbawią, 
Ni ci kamienni rycerze z kostnicy, 
Ni allemańscy6 twoi sojusznicy. 
Sam zbudź się, Rzymie, z niemocy hańbiącej, 
Masz lud, więc zbudź go, to jest olbrzym śpiący, 
On cię obroni, odmłodzi, ocali, 
To, coś zmarnował na historii fali; 
Zbudź, nim go zbudzi burza rozszalała, 
Co w łonie czasu i świata dojrzała, 
Bo wtedy głowę dasz w nierównym polu: 
Lud ruszy z żagwią7 do bram Kapitolu. 
  1. Rzym słowiański — tzn. Rosja, jako kontynuatorka tradycji Cesarstwa Rzymskiego, nazywana „Trzecim Rzymem”, odkąd w 1547 r. car Iwan Groźny ogłosił się carem Wszechrusi, a Carstwo Rosyjskie spadkobiercą (np. przez kultywowanie tradycji prawosławia i stylu sztuki oraz architektury) tradycji Bizancjum. [przypis edytorski] ↩
  2. Kapitol — zamek warowny starożytnego Rzymu, mieszczący świątynię Jowisza. [przypis redakcyjny] ↩
  3. uragan (ros.) — huragan. [przypis edytorski] ↩
  4. Genseryk (ok. 400–477) — król Wandalów, plądrował przez 14 dni Rzym, stąd imię Wandal zmieniło się w imię pospolite, oznaczające niszczycielskie barbarzyństwo. [przypis redakcyjny] ↩
  5. augur — kapłan, wróżbita u Rzymian. [przypis redakcyjny] ↩
  6. allemańscy sojusznicy — Alemanowie, plemię germańskie. [przypis redakcyjny] ↩
  7. żagiew — płonące polano (kawał drewna); przen.: przyczyna gwałtownych i dramatycznych zdarzeń. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Franciszek Nowicki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Rzym słowiański · Okładka na podstawie: Pawel Pacholec, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Rzym słowiański · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nowicki-rzym-slowianski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis