Loreva

Grób Agamemnona

Niech fantastycznie lutnia nastrojona  
Wtóruje pieśni tragicznej i smutnej,  
Bo — Rydel wstąpił w grób Agamemnona  
I pysk rozpuścił w sposób tak okrutny, 
Że rozbudzone na wpół trupy z cicha  
Szepcą do siebie: cóż tam znów, u licha?! 
«O, cichym jestem jak wy, o Atrydzi,  
— Bełkoce Rydel z zapienioną twarzą — 
Ani mnie kiedy moja małość wstydzi, 
Ani się myśli tak jak orły ważą —  
(Tu wydał cichy jęk grobowiec niemy  
Jakby chciał mówić: ach, wiemy to, wiemy!) 
Z tej ziemi, którą boski Homer śpiewał,  
Niechaj przeszłości szepcą do mnie głosy  
Ludu, co także pod spód nic nie wdziewał 
I także chodził z gołą głową, bosy;  
Niech mówi do mnie duch helleńskich braci, 
Co także, jak ja, nie nosili g... 
I gdy tak błądzę po Hellady błoniach,  
Dziwne mam wizje przed duszy oczyma:  
W tej chwili dają do kolacji w Toniach, 
Wszyscy zasiedli — tylko mnie tam nie ma... 
Na stole kluski... i jajka sadzone...  
A dzieci mówią Pod Twoją obronę... 
I wraz otrząsłem się z pogańskich baśni,  
Ukląkłem cicho i złożyłem ręce —  
I zaraz w sercu stało mi się jaśniej  
I dziękowałem Najświętszej Panience,  
Za to, że swoich łask mi wciąż użycza  
I mnie wysłała tu — nie Cięglewicza1...» 
  1. Cięglewicz, Edmund (1862–1928) — dziennikarz krakowski, tłumacz autorów starożytnych, taternik. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Tadeusz Boy-Żeleński

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Z podróży Lucjana Rydla na wschód · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-z-podrozy-lucjana-rydla-na-wschod/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis