Loreva
Loreva

Utwór 17 z 26

do tereski z lisieux

drobniutkie stopki tupot nad otchłanią 
śnieg pada bieli choinki 
oczy tereski bóg zapalił 
powinny być skrzydła u ramion 
trzepotać zmawiać godzinki  
habit czarny spadochron nie pozwala upaść 
ludzie upadają płaczą drżą 
gwiazdy rodzą gwiazdy księżyc ciemność rozłupał 
a ja spłynąłem miłością jak rzeka krwią  
zasłoń święta łez dolinę 
niech nie widzę 
uszy dłońmi otul 
jak zapomnieć mam że płynę 
w oparach krwawego potu  
boli ty masz dłonie białe 
ziemia dymi ty się uśmiechasz 
zrozumiałem 
że milczysz to ma być mój lekarz  
odejdź teresko 
na swoją wysoką steczkę 
niech tam na niebie będzie święto niebiesko 
pozostanę niedoli dzieckiem  
nie anioł ale ziemic 
nie chcę błogosławić 
z wieków i chwili wydzieram krzyk  
o świecie 
nim cię kto zbawi 
zgiń przemiń 
  1. Teresa z Lisieux (1873–1897) — karmelitanka francuska, święta katolicka, patronka misji. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Do Tereski z Lisieux · Okładka na podstawie: Ignacio Sanz@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Do Tereski z Lisieux · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzien-jak-co-dzien-do-tereski-z-lisieux/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis