Utwór 33 z 38

te drugie

wieczorny wstrząs dla systemu, znów
bajzel w mózgu jak po fenactilu —
nie, on się już nie zmieni, zawsze
już będzie używał półśrodków.

będąc ludźmi czynu, kupmy kawałek
ziemi i załóżmy farmę. tylko nie kopmy
sobie więcej pod nogami, kalecząc ślady
czyichś ostrożnych kroków.

już nie rzucamy się sobie na szyję
jak głodny sznur, już tylko dbamy o
pozorny ład naszych stosunków, jak
to brzmi, posłuchaj.

a kiedy kładziemy się spać, zawsze mamy
żal, lecz nie do kogoś, kto
przecież nam robi to wszystko.

och, ona jest nietykalna.
bardziej niż umarli.

Źródło i licencja

te drugie · Marta Podgórnik

Licencja Wolnej Sztuki 1.3

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

te drugie · Okładka na podstawie: Eleonora Albasi@Flickr, CC BY-SA 2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

te drugie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/podgornik-te-drugie/

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.