Loreva

Przeczucie śmierci

Opłakaną przez wierzby idę w pole drogą...
Strojne majową runią szemrzą sennie drzewa.
Przez ich soczyste liście słońce się przelewa
Roztopionych szmaragdów wilgotną pożogą.

Ni za mną, ni przede mną nie widać nikogo —
Myśl obraca się w przeszłość i smutnie omdlewa
Jako ta zabłąkana nad odmętem mewa,
Którą — nim lądu dopnie — huragany zmogą.

Sam idę, lecz jak zawsze samotny nie jestem.
Jakiś szept pomieszany z cichym zbóż szelestem
Duszę moją kołysze melodią złowrogą.

Jakieś widma zachodzą mi drogę natrętnie,
Patrzą w oczy... Śmierć tylko pogląda tak smętnie...

Opłakaną przez wierzby idę w pole drogą.

Źródło i licencja

Domena publiczna · Maciej Szukiewicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Przeczucie śmierci · Okładka na podstawie: lisa cee (Lisa Campeau)@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Przeczucie śmierci · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/szukiewicz-przeczucie-smierci/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.