Loreva

W knajpie

Marzeniem: nie zawsze jadać, 
Ale żartować, pić, gadać, 
Gdy noc zapada; 
Na dnie szklanki śledzić rysy, 
Śmiać się z was, dumne cyprysy, 
Mogiło blada! 
Nie przeczyć racji nikomu 
I w niczym, kiedy tam w domu 
Znów zupa stygnie; 
Zapomnieć, o, wielkie słowa, 
Że kędyś tacza się głowa 
Dzieci w malignie. 
Mija się, gubiąc wśród drogi, 
Przyjacioły, mija wrogi, 
Czułości płoną! 
Lepiej zagrać sobie w kości, 
Słowa to chwyty miłości, 
Z której się kona. 
Ich — nigdy nic nie przemienia, 
Znalazłem w chwilach natchnienia 
Smętek tych rzeczy, 
Których nie pojmą gamonie: 
Wzgardliwy, przybieram skronie 
W laur, który przeczy. 
Źródło i licencja

Domena publiczna · Charles Cros

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

W knajpie · Okładka na podstawie: ruffin_ready@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

W knajpie · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-knajpie/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Stefan Napierski

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis