Loreva
Loreva

Utwór 7 z 17

Powrót

Gwiazdo, coś spadła, śnij mi się, śnij! 
W progum1 wędrowny porzucił kij, 
Byłem ja leśny, 
Byłem bezkreśny2. 
A dzisiaj — czyj? 
Dziś — twój, dziewczyno! Dzwońże mi, dzwoń, 
Wichrze, zszarpany o wonną błoń3! 
Jedną pieszczotą 
Znuży się oto 
Dusza i dłoń. 
W ogniu, dziewczyno, spal mi się, spal! 
Jednaka we mnie radość i żal — 
Czyli4 ja w zbożu, 
Czy w twoim łożu, 
Czy wpośród fal. 
Dwa ciała w mroku! Nie bój się, nie! 
Wraz z tobą ginę w tym samym śnie — 
Kto zwiedził ziemię, 
Ten duchem drzemie 
Na jezior dnie! 
  1. w progum (...) porzucił — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: w progu porzuciłem. [przypis edytorski] ↩
  2. bezkreśny — dziś popr.: bezkresny. [przypis edytorski] ↩
  3. błoń a. błonie — duża przestrzeń porośnięta trawą; pastwisko, łąka. [przypis edytorski] ↩
  4. czyli — czy z partykułą pytajną -li. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Bolesław Leśmian

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Trzy róże (cykl) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/laka-trzy-roze/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis