Loreva
Loreva

J. Kollarowi

Wieszczowi odrodzenia Czech.

Gdy lud Wasz wielką rocznicę dziś święci,  
Ja, polski pieśniarz, idę do Was w gości 
Oddać hołd Wieszcza Waszego pamięci 
I w cichem święcie słowiańskiej jedności 
Wraz z wami sercem udział wziąć pospołu 
Przy uczcie duchów, u wspólnego stołu.  
Przed bohaterem, który w bój bezkrwawy 
Prowadził naród, budząc go do życia,  
I z tej uśpionej, pięknej Córki Sławy,  
Zbutwiałe grobu otrząsał spowicia,  
Z pokorą swoje uginam kolano,  
Wpatrzony w zorzę geniuszu świetlaną.  
Przed wodzem, który wówczas stał na straży,  
Gdy mrok niewoli ćmił wzrok ludu wszędzie,  
I białogórskich podjął pieśń cmentarzy,  
I kształcił śpiewne języka narzędzie,  
Przed ojcem pieśni wiodącej do czynu,  
W imieniu Polski składam liść wawrzynu.  
Bliższym jest bowiem dla polskiego serca 
Ten, który skupia, niż ten co rozprzęga,  
Droższym, kto wskrzesza, niż ten, co uśmierca,  
I żadna władców światowych potęga,  
I żadna chwała równać się nie może 
Z tą, co ludowi nową niesie zorzę.  
Cześć śpiewakowi, który w śnie proroczym 
Czuł, że z letargu cały naród wskrzesi!  
Cześć hetmanowi, w którego ślad kroczym 
Ku odrodzeniu z Wami, bracia Czesi!  
Przez trud pokoleń i duchów torturę,  
By oswobodzić piękną Sławy Córę.  
O Córko Sławy! zostań wierną sławie,  
Tej nieskalanej łzami i krwią cudzą:  
Niech cię rządzące zwycięsko bezprawie,  
Ani wszechwładztwa pokusy nie łudzą.  
Szukaj natchnienia i sił w samej sobie,  
I w tej przeszłości, która żyje w grobie!  
Idź raczej z tymi, co cierpią i walczą,  
Nie chcąc zatracić samobójczo ducha,  
I stać się tłuszczą helotów służalczą,  
Nad którą dziejów noc zapadnie głucha:  
Niż z tym olbrzymem, co krocząc zuchwały 
Wszystkie ludzkości depcze ideały.  
Przyjdzie czas, w którym wypełnią się jeszcze 
Tylko w zmienionej przez dzieje postaci,  
Waszego piewcy te natchnienia wieszcze 
O świętej zgodzie wśród słowiańskiej braci.  
Skryte marzenia czas urzeczywistni:  
W objęcia sobie padną nienawistni!  
Gdy prąd duchowy, co kajdany łamie,  
Wszystkich podniesie i usamowolni,  
Wtedy staniemy do ramienia ramię,  
Równi z równymi i z wolnymi wolni!  
I Słowiańszczyznna cała, silna, młoda,  
Przy bratniej uczcie ręce sobie poda.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Adam Asnyk

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

J. Kollarowi · Okładka na podstawie: laszlo-photo@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

J. Kollarowi · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/asnyk-j-kollarowi/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis