Loreva
Loreva

Rozdział 53 z 66

IV

Och! bo chwil wielkich w życiu tak mało, 
Radość bez ofiar stać się nie może. 
Wkrótce stroskane Wilno płakało 
Po swoim ojcu, po swym Taborze. 
Złaman chorobą, pracą i laty1, 
Czuje, że stanął w wieczności progu. 
Pójdźmy zobaczyć w jego komnaty, 
Jak sprawiedliwy umiera w Bogu. 
  1. laty — dziś forma N.lm: latami. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Marcin Studzieński · Okładka na podstawie: Steven Lilley@Flickr, CC BY-SA 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-SA-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Marcin Studzieński · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-marcin-studzienski/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis