Loreva
Loreva

Utwór 4 z 4

(Kto w mogiłę wrasta głazem...)

Kto w mogiłę wrasta głazem,  
Kto skamieniał na kurhanie,  
Ten się w proch rozsypie razem 
Z tem, co nigdy już nie wstanie.  
Lecz kto dębem wrósł w mogiłę,  
Kto żyw stoi na kurhanie,  
Temu odda grób swą siłę,  
Kiedy przyjdzie zmartwychwstanie.  
Sto lat leży głaz na grobie,  
Sto lat wichry po nim wieją,  
A nie zadrga życiem w sobie,  
Nie zieleni się nadzieją.  
Lecz dąb życia czerpie soki 
Z praojcowych próchn i kości.  
I choć kurhan tak głęboki 
Buja liściem ku przyszłości.  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Maria Konopnicka

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Damnata · Okładka na podstawie: Jack Wallsten@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Damnata · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-damnata/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis