Loreva
Loreva

Rozdział 36 z 48

VIII

Boleść rwie serce, gdy musimy w pieśni 
Wspomnieć te czasy, kreślić te obrazy. 
Patrząc na Polskę płakali współcześni: 
«Piękna ziemico! zgubionaś sto razy! 
Świetna wśród bitew, nieszczęśliwa doma1, 
Nie drżysz przed Szwedem ani Zaporożem, 
Lecz sama własnym zabijasz się nożem, 
Grób sobie kopasz2 własnemi rękoma! 
Nie winuj3 obcych, że z chciwym zapałem 
Biegną ku tobie, czując twe niezdrowie: 
Tylko narzędziem Pańskiem są krukowie, 
Co lecą martwem nasycić się ciałem. 
Nie oni zgonu twojego przyczyną: 
Kraje przez siebie, nie przez obcych giną!» 
  1. doma (daw.) — w domu. [przypis edytorski] ↩
  2. kopasz (daw.) — dziś popr. forma: kopiesz. [przypis edytorski] ↩
  3. winować (daw., gw.) — obarczać winą. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Stare wrota · Okładka na podstawie: Luz Adriana Villa A.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Stare wrota · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-stare-wrota/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis