Loreva
Loreva

Utwór 22 z 26

narzeczona

wszedł na fale łucznik jutrzni pięść wparł w głąb 
ściekał długo złotą strugą migotał w łuskach 
w ciemnym złocie liśćmi ociekł jak strugą dąb 
w ciemnym świcie wichru wycie i pustka  
a cóżeście to tak wodę zmącili 
czemu kuźnia pod dębami nie dzwoni 
noc zesuwa się niebieska jak kilim 
w czarnym krzyku gniazd wronich 
wychodziły białe chaty na ług 
jeszcze stoi wielka rosa na ziołach 
wyjdźże młoda przestąp próg 
spojrzyj w ranek malowany 
spojrzyj bystro dokoła  
ukochany 
nie wołaj 
mam na oczach marę senną piękniejszą 
a cóżeście to tak dymy rozwiedli 
że w siności tej nie widać wsi całej 
świtem rankiem słońce sunie spod jedlin 
jak twarz moja zuchwałe 
ustawiały się rzędem płoty 
chochołami1 róż kołysał zły wiatr 
wyjdźże młoda na jesienne zaloty 
spojrzyj chłopak u ściany 
czarnooki czeka swat  
ukochany 
me zaloty 
sen tęskliwy mara której nie znasz 
  1. chochoł — słomiane okrycie drzewek i krzewów ogrodowych na zimę. [przypis redakcyjny] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Narzeczona · Okładka na podstawie: Per Ola Wiberg ~ Powi@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Narzeczona · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/dzien-jak-co-dzien-narzeczona/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis