II. Zaprzysiężony
Florencja, 21.06.1527
lotem. Spisuję ostatnie rady dla ciebie
Książę. W istocie pogardzam tobą tak jak
ty mną choć to ja zostanę a ty przeminiesz
zostanę choćby za cenę przekleństw i z
laurem hańby na twardych skroniach.
ją natychmiast na wiarę nadzieję miłość.
Znów mi nie wierzysz widzisz tylko dłoń
sięgającą do skarbca ale o tak moją religią
jest prakseologia głoszę ją nie wierząc
tęsknię za czymś innym lecz już za późno.
istnieją piękno i dobro ja zostawiam
ci zapis twych szaleństw możesz je nazwać
metodą. Nawet teraz nudzisz mnie zawsze
niedouczony zapominający a przecież
płonęły stosy leciały głowy ostrzono noże.
moje Miasto wygnało mnie ale wybaczyłem
kreśliłem twoje prawa pamiętając że ziemia
nie jest podległa lekceważyłem wszystko
co budziło mój podziw ale wobec lustra
zrzucałem maskę. Być może Bóg to widział.
Źródło i licencja
II. Zaprzysiężony · Jarosław Klejnocki
Licencja Wolnej Sztuki 1.3.
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: base-text
II. Zaprzysiężony · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/klejnocki-elegia-na-smierc-szczegolow-zaprzysiezony/
Źródło: Wolne Lektury
Licencja: LAL-1.3
Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe
Szczegóły techniczne
Komponent: editorial
Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.