Rozdział 2 z 25

Pieśń II

Serce roście patrząc2 na te czasy!
Mało przed tym3 gołe były lasy,
Śnieg na ziemi wysszej4 łokcia leżał5,
A po rzekach wóz nacięższy zbieżał6.

Teraz drzewa liście na sie wzięły,
Polne łąki pięknie zakwitnęły;
Lody zeszły, a po czystej wodzie
Idą statki i ciosane łodzie.

Teraz prawie7 świat sie wszystek śmieje,
Zboża wstały, wiatr zachodny wieje;
Ptacy sobie gniazda omyślają8,
A przede dniem śpiewać poczynają.

Ale to grunt wesela prawego9,
Kiedy człowiek sumnienia całego10
Ani czuje w sercu żadnej wady,
Przecz11 by sie miał wstydać swojej rady12.

Temu wina nie trzeba przylewać
Ani grać na lutni, ani śpiewać;
Będzie wesół, byś chciał, i o wodzie,
Bo sie czuje prawie na swobodzie13.

Ale kogo gryzie mól zakryty,
Nie idzie mu w smak obiad obfity;
Żadna go pieśń, żadny głos nie ruszy,
Wszystko idzie na wiatr mimo uszy.

Dobra myśli, której nie przywabi,
Choć kto ściany drogo ujedwabi,
Nie gardź moim chłodnikiem chróścianym14,
A bądź ze mną, z trzeźwym i z pijanym!

W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski] ↩
serce roście patrząc — serce rośnie, gdy się patrzy (inne znaczenie daw. imiesłowu). [przypis redakcyjny] ↩
mało przed tym (starop.) — niedawno. [przypis redakcyjny] ↩
wysszej — wyżej. [przypis edytorski] ↩
Śnieg (...) wysszej łokcia leżał — warstwa śniegu była grubsza niż na łokieć, tj. ok. 60 cm. [przypis edytorski] ↩
zbieżał (starop.) — przejechał. [przypis redakcyjny] ↩
prawie (starop.) — naprawdę, prawdziwie. [przypis redakcyjny] ↩
omyślać (starop.; tu forma 3 os. lm: omyślają) — obmyślać, projektować. [przypis redakcyjny] ↩
grunt wesela prawego — podstawa prawdziwej radości. [przypis redakcyjny] ↩
Kiedy człowiek sumnienia całego — kiedy człowiek ma czyste sumienie. [przypis redakcyjny] ↩
przecz (starop.) — dlaczego. [przypis redakcyjny] ↩
rada — myśl, postanowienie, zamiar. [przypis redakcyjny] ↩
na swobodzie — tu: wolny od trosk. [przypis redakcyjny] ↩
chłodnik chróściany — altana z gałęzi. [przypis redakcyjny] ↩