Loreva
Loreva

Rozdział 4 z 88

III

Na niwach nadniemeńskich bujne rosły żyta, 
Zieleniła się łąka kwiatami pokryta. 
Lecz przyszły Niemcy z krzyżem, w nieszczęśliwej chwili, 
Łąki spaśli, a zboża spalili, stłoczyli. 
A ich bardysz1 stalowy, a ich miecz szeroki, 
Nażarł się ciał litewskich, napił się posoki. 
Wyzwano ich na rękę — krwawy boj się sroży. 
Litwa chrobrze walczyła cały dzionek Boży 
I kamiennymi młoty uderzając szczerze 
Rozbijała niemieckie piersi i puklerze 
Nie przebić głową skały — cofnęły się wrogi, 
Wziąwszy łup, zostawiwszy trupy i pożogi 
Z dymów palonych wiosek jak się widzieć może, 
Krzyżacy szlak swej drogi wzięli na Pomorze. 
  1. bardysz — właśc. berdysz, stalowy topór używany przez dawną piechotę. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Władysław Syrokomla

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Margier · Okładka na podstawie: Neal.@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Margier · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/syrokomla-margier/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis