Loreva
Loreva

Utwór 5 z 25

żal

głowę która siwieje a świeci jak świecznik 
kiedy srebrne pasemka wiatrów przefruwają 
niosę po dnach uliczek 
jaskółki nadrzeczne 
świergocą to mało idźże  
tak chodzić tak oglądać sceny sny festyny 
roztrzaskane szybki synagog 
płomień połykający grube statków liny 
płomień miłości 
nagość 
tak wysłuchiwać ryku głodnych ludów 
a to jest inny głos niż ludzi głodnych płacz 
zniża się wieczór świata tego 
nozdrza wietrzą czerwony udój 
z potopu gorącego 
zapytamy się wzajem ktoś zacz  
rozmnożony cudownie na wszystkich nas 
będę strzelał do siebie i marł wielokrotnie 
ja gdym z pługiem do bruzdy przywarł 
ja przy foliałach jurysta 
zakrztuszony wołaniem gaz 
ja śpiąca pośród jaskrów 
i dziecko w żywej pochodni 
i bombą trafiony w stallach 
i powieszony podpalacz 
ja czarny krzyżyk na listach 
o żniwa żniwa huku i blasków  
czy zdąży kręta rzeka z braterskiej krwi odrdzawieć 
nim się kolumny stolic znów podźwigną nade mną 
naleci wtedy jaskółek zamieć 
świśnie u głowy skrzydło poprzez ptasią ciemność 
idźże idź dalej  
Źródło i licencja

Domena publiczna · Józef Czechowicz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

nuta człowiecza (tomik) · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nuta-czlowiecza/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis