Loreva

Monna Kerywel

Monna Kerywel, gdy swe owce spędza, 
Gdy na pole idzie ponad jasny zdrój, 
Wraz z krzyżykiem złotym, święconym przez księdza, 
Monna Kerywel kładzie najpiękniejszy strój.  
Piękny rycerz jasny przyjechał z daleka 
I powitał słodko Monnę Kerywel. 
Bogaty go ubiór dostojnie obleka, 
A mowa jest jako wonnych kwiatów biel. 
Monna Kerywel, jak ma odrzec — nie wie, 
Szlachetnemu panu, co pozdrowił ją... 
Lecz jej serce tonie w ciepłych łez zalewie: 
Jutro Monna Kerywel zaleje się łzą.  
Serce, gdy topnieje, spływa w łzawej fali. 
Zimny wicher nocny goni kłęby tucz2... 
Kiedy świetny rycerz zniknął z koniem w dali, 
Serce Monny Kerywel łzą się lało z ócz3. 
Gdy kurowie4 pieją w jutrzenkową porę, 
Tedy Monna Kerywel rzecze matce swej: 
«Córa matki mojej ma dziś serce chore, 
I zarazą sklętą5 jest choroba jej...» 
— «Nie rozpaczaj, Monna, rada tu się znajdzie: 
Oto ci zbudujem nowy biały dom, 
Dom ci wybudujem na Wysokiej Landzie, 
Byś tam w tajemnicy dała płynąć łzom. 
Będziesz płakać wiecznie w twoim nowym domu: 
Płakać w dzień i w nocy! Płakać w skwar i w śnieg! 
Aż rzekną, żeś wdowa, co tam po kryjomu 
Opłakuje męża, który w morzu legł.» 
— «Na Wysokiej Landzie nadmiar6 smutno będzie. 
Chciejcież mi przynajmniej dać — na żywy Bóg — 
Przyjaznego sługę, co tam wraz osiędzie7, 
By mi niecić ogień, wodę nosić mógł!» 
— «Monna! ty nie będziesz mieć wiernego sługi! 
W twoim nowym domu będziesz sama żyć! 
Sama z zimnym wiatrem ponad polne smugi 
Na Wysokiej Landzie będziesz łkać i śnić.» 

*

Monno Kerywel na Wysokiej Landzie! 
Krzyżyk włóż i piękną uczyń się do snu: 
Oto słodki rycerz dzisiaj cię odnajdzie — 
Lecz zaślubnik zmarłych, rycerz-duch, Anku8! 
  1. Monna Kerywel — w oryginale fr. tytuł tego wiersza brzmiał: La lepreuse (tj. trędowata), a nazwisko bohaterki pisze się: Monna Kérivel. [przypis edytorski] ↩
  2. tucza — chmura. [przypis edytorski] ↩
  3. ócz — dziś popr. forma D. lm: oczu. [przypis edytorski] ↩
  4. kur (daw.) — kogut; kurowie — dziś popr. forma M. lm: kury. [przypis edytorski] ↩
  5. sklęty — przeklęty. [przypis edytorski] ↩
  6. nadmiar — tu: nazbyt. [przypis edytorski] ↩
  7. osiędzie — dziś: osiądzie. [przypis edytorski] ↩
  8. Anku własc. Ankoù — postać występująca w folklorze bretońskim, personifikacja śmierci lub jej sługa i zwiastun, przewodnik dusz. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Anatole Le Braz

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Monna Kerywel · Okładka na podstawie: Andréia@Flickr, CC BY 2.0

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: CC-BY-2.0

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: cover

Monna Kerywel · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braz-monna-kerywel/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Bronisława Ostrowska

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis