Loreva
Loreva

Utwór 19 z 25

Skarby

Hej! jakże mi dziewczyna moja w cud rozkwita — — 
Kwiatem lice1 jej płonie we wieńcach warkoczy, 
Złota zorza poranku z dziewczęcych ócz2 świta — 
Zakochały się w cudzie tym jasnym me oczy... 
Choćbyś Lesbos do morza błękitnych dał granic  
Za jej urok, lub złoto z hermijskiej głębiny3, 
Darmo... za nic nie oddam ci skarbów mych — za nic... 
Czymże złoto, czym władza — przy ustach dziewczyny?... 
  1. lice a. lica (daw.) — twarz, policzki. [przypis edytorski] ↩
  2. ócz (daw. forma) — dziś N.lm: (z) oczu. [przypis edytorski] ↩
  3. złoto z hermijskiej głębiny — rzeka Hermos (dziś: Gediz w Turcji) w Azji Mniejszej, płynąca z gór Frygii przez równinę lidyjską i wpadająca do Zatoki Smyrneńskiej w okolicach Smyrny (dziś: Izmir) słynęła z tego, że w jej piaskach znajdowano złoto. [przypis edytorski] ↩
Źródło i licencja

Domena publiczna · Safona

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: base-text

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Wybór poezji · Fundacja Wolne Lektury; https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/safona-wybor-poezji/

Źródło: Wolne Lektury

Licencja: LAL-1.3

Zmiany: znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Szczegóły techniczne

Komponent: editorial

Domena publiczna · Jan Pietrzycki

Źródło: Wolne Lektury

Szczegóły techniczne

Komponent: translation

znormalizowano HTML; pominięto wyłączone komponenty dodatkowe

Adaptacje komponentów Share-Alike muszą zostać udostępnione na tych samych warunkach.

Zgłoś błąd tłumaczenia

Przypis